กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50 - ฉันจะส่งแกไปหาบรรพบุรุษแกเอง!
คลื่นพลังวิญญาณอันหนาแน่นแผ่กระจายออกไปเป็นชั้นๆ ทั่วทั้งจวนตระกูลเว่ยสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในพริบตา บริเวณที่เหล่าขุนนางยืนอยู่ พื้นดินแตกร้าว รอยแยกหนาแน่นทอดยาวไปทั่วทั้งจวนตระกูลเว่ย!
พายุพัดกรรโชกแรง ถังเฉินและโก่วจื่อยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน เผชิญหน้ากับยอดฝีมือนับร้อยด้วยท่าทีหยิ่งผยอง
เมื่อได้ยินคำพูดของเว่ยชิง ถังเฉินก็แสยะยิ้มเย็น
"งั้นเหรอ"
"ไม่รู้ว่าอาการบาดเจ็บของเว่ยหมิงหายดีหรือยังนะ"
จู่ๆ เขาก็หันไปมองหนานกงหลี ยกมุมปากขึ้นแล้วพูดว่า
"จริงสิ งานศพของหนานกงมู่น่าจะจัดไปตั้งนานแล้วใช่ไหม"
"แก!"