กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 - ลมปากผู้ชายก็เหมือนผีหลอก
ค่ำคืนในเมืองหลวงช่างคึกคักที่สุด
ถังเฉินกับหว่านอิงนั่งอยู่ริมสระน้ำใสแจ๋ว มองดูหญิงสาวสวยงาม ดื่มเหล้าเบาๆ ช่างเป็นอะไรที่ผ่อนคลายเหลือเกิน
ถังเฉินคออ่อน เขาเริ่มมีอาการเมาเล็กน้อย จึงพูดด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า
"ไม่ได้เจอกันแค่ครึ่งเดือน คุณหว่านอิงก็เรียกผมมาพบเป็นพิเศษ หรือว่าคิดถึงผมกันล่ะ"
สิ้นคำพูด แก้มของหว่านอิงที่ไม่ได้ถูกปกปิดไว้ก็มีสีแดงระเรื่อ ดูน่าทะนุถนอมเป็นพิเศษ
หากชายหนุ่มคนไหนได้เห็นใบหน้าที่งดงามระดับนี้ ย่อมต้องถูกดึงดูดอย่างแน่นอน มันช่างยั่วยวนจนแทบจะกระชากวิญญาณ
หว่านอิงยิ้มเพื่อลดความอึดอัด
"คุณชายก็พูดล้อเล่นไป"