เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 - ปรุงโอสถวิญญาณแท้
ตระกูลหนานกง
หนานกงหลีนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ด้วยใบหน้าซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำ
"ท่านผู้นำตระกูล ท่านแม่ทัพเว่ยขอเข้าพบครับ"
"เชิญเขาเข้ามา"
ไม่นานนัก เว่ยชิงในชุดเกราะสีทองก็ก้าวอาดๆ เข้ามาทางประตูใหญ่ ท่าทางของเขาดุดันและเต็มไปด้วยความโกรธ
"ท่านแม่ทัพเว่ย ท่านไม่เอาเวลาไปพยายามดึงตัวไอ้เด็กสารเลวนั่นมาร่วมงาน มาที่ตระกูลหนานกงของฉันทำไมกัน" หนานกงหลีพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ใบหน้าเคร่งเครียด แฝงไปด้วยความโกรธเคืองเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าเขายังคงผูกใจเจ็บเรื่องที่เว่ยชิงพยายามดึงตัวถังเฉินมาร่วมงาน เพราะตั้งแต่ถังเฉินโผล่มา ตระกูลหนานกงของพวกเขาก็ไม่เคยเจอเรื่องดีๆ เลยสักเรื่อง ท้ายที่สุดแม้แต่ชื่อเสียงที่เขาสั่งสมมาทั้งชีวิต และเตาปรุงโอสถมังกรขดที่เขารักนักรักหนาก็ยังต้องมาเสียให้ไอ้เด็กนั่นไป