กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 - ฉันคือนักปรุงโอสถ
โก่วจื่อมองเงาร่างคนที่อยู่นอกประตูด้วยความงุนงง คนพวกนี้ล้วนเป็นผู้นำของตระกูลใหญ่ทั้งนั้น
จบกัน จบสิ้นแล้วคราวนี้ ผู้นำร้อยตระกูลถึงกับแห่มาดักรอพวกเขากันถึงหน้าประตูเลย
แต่ละคนล้วนมีระดับพลังเกินกว่าระดับวิญญาณแท้ขั้นที่ 5 ขึ้นไปทั้งนั้น แค่ดึงใครออกมาสักคนก็แข็งแกร่งกว่าเขากับองค์ชายตั้งเยอะ แล้วแบบนี้จะหนีไปไหนรอด
นี่มันจังหวะชะตาขาดชัดๆ
"องค์ชาย เอาไงดีครับ" โก่วจื่อมองถังเฉินด้วยสีหน้าอมทุกข์
สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ องค์ชายกลับตอบเขาด้วยความใจเย็นสุดๆ
"ไม่ต้องตกใจ เรื่องเล็กน้อย"
โก่วจื่อพูดไม่ออก
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง