เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 272 จ้าวฉุนเจ้าสารเลวนั่น
ซื่อจื่อโหวเซวียนผิงกล่าวขอโทษขอโพยไม่ขาดปาก พลางเอ่ยกับคุณหนูถีว่า “ลุงใหญ่จะให้ความเป็นธรรมแก่เจ้าอย่างแน่นอน”
พูดจบก็สั่งการพระชายาซื่อจื่อว่า “เจ้าพาคุณหนูถีไปที่เรือนบุปผาแพร ต่อไปให้คุณหนูถีพักที่เรือนบุปผาแพร”
พระชายาซื่อจื่อได้ยินแล้วสีหน้าพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย เรือนบุปผาแพรเป็นลานบ้านที่นางเก็บไว้ให้ลูกสาวเพียงคนเดียวของตน
ด้วยตอนนี้นางยังเล็กอยู่ ไม่วางใจที่จะให้ไปอยู่เพียงลำพัง จึงยังคงพักอยู่ในลานบ้านของนาง
ซื่อจื่อโหวเซวียนผิงเหลือบมองฮูหยินของตนแวบหนึ่ง สายตาคู่นั้นแฝงการตักเตือน
หญิงโง่เขลา! เวลานี้เป็นเวลามาตระหนี่ถี่เหนียวเรื่องลานบ้านหลังหนึ่งหรือไร
พระชายาซื่อจื่อจึงจำต้องฝืนยิ้มแล้วเอ่ยว่า “คุณหนูถี ป้าสะใภ้ใหญ่จะพาเจ้าไปเรือนบุปผาแพรนะ”