กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 252 เกลือทะเล
ริมทะเลนอกเมืองหมิ่นโจว จ้าวจวินจู๋สวมชุดกระโปรงผ้าฝ้าย นั่งยอง ๆ อยู่ริมนาเกลือเพื่อตรวจดูเกลือหยาบด้านใน
นางบดขยี้เกลือหยาบในมือเบา ๆ พลางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า แล้วเอ่ยกับผู้ดูแลกิจการโรงต้มเกลือข้างกาย
“สภาพอากาศเช่นนี้ ตากแดดต่ออีกสามวันก็เก็บเกลือได้แล้ว”
คนงานโรงต้มเกลือที่ติดตามอยู่ข้าง ๆ เมื่อได้ยินว่าอีกเพียงสามวันก็เก็บเกลือได้แล้ว ต่างสบตากันและกัน แล้วพากันโห่ร้องยินดีอย่างเบิกบานใจยิ่ง
ธรรมเนียมของโรงต้มเกลือคือ หลังจากเก็บเกลือแล้ว ก็จะจ่ายค่าจ้างให้แก่พวกเขา ทั้งยังให้หยุดพักผ่อนสองวัน
เมื่อรับค่าจ้างแล้ว นั่งรถม้าของโรงต้มเกลือเข้าเมืองหมิ่นโจว ซื้อเนื้อสัตว์และขนมต่าง ๆ สักเล็กน้อย ก็สามารถกลับไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับคนในครอบครัวได้สองวัน
ยามเย็นของวันมะรืนค่อยไปถึงเมืองหมิ่นโจว นั่งรถม้าที่จัดไว้รับพวกเขาโดยเฉพาะกลับมายังโรงต้มเกลือ