กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 233 จ้าวจวินจู๋กับแม่ของนาง
ภายหลังได้ยินบ่อยเข้าจึงรู้ว่า ทางฝั่งพวกนางเรียกท่านแม่ของตนเองว่าแม่
ตอนนั้นยังทอดถอนใจว่า ยุคสมัยต่างกัน ภาษาไม่เปลี่ยน ทว่าคำเรียกขานกลับเปลี่ยนไปเสียแล้ว
ที่แท้ท่านผู้นี้ก็คือแม่ที่จ้าวจวินจู๋คิดถึงอยู่ตลอดเวลา
เห็นเพียงสองแม่ลูกยกกับข้าวสามอย่างน้ำแกงหนึ่งอย่างออกมา แล้วก็นั่งลงกินข้าว
อาหารบนโต๊ะ ทุกอย่างล้วนมีปริมาณน้อยทว่าประณีตบรรจง
พระนางที่ได้กลิ่นหอมของกับข้าวแต่กินไม่ได้ เคียดแค้นสวรรค์บัดซบอีกครา!
ลอยวนรอบโต๊ะอาหารรอบหนึ่ง มองดูอาหารทุกจานจนกระจ่างชัด
รอให้กลับไปก่อนเถอะ ต้องให้จ้าวจวินจู๋ทำให้ตนกินทั้งหมดอย่างแน่นอน
นางเริ่มลอยไปลอยมาในห้อง สำรวจดูห้องนี้