กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 219 ที่มาของร้านเครื่องประทินโฉม
ยามนั้นเขาถึงเพิ่งล่วงรู้ ว่าไฉนท่านย่าจึงเรียกขานเขาว่าหลานชายคนโตอย่างสนิทสนมต่อหน้าท่านปู่
ทว่าลับหลังกลับมองเขาด้วยสายตาเย็นชา มีอยู่คราหนึ่งแอบเอาขนมไปให้น้องชายลูกพี่ลูกน้องกิน
บังเอิญเขาไปเห็นเข้า เขาก็อยากกินเช่นกัน จึงเอ่ยปากขอกับท่านย่า
ท่านย่ากลับตวาดด่าเขาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด “กิน ๆ! เจ้าเป็นผีอดอยากมาเกิดหรือไร ตัวโตป่านนี้แล้ว ยังจะมาแย่งของกินกับน้องชาย หน้าบางเสียบ้างหรือไม่”
วาจานั้นทำเอาเขาละอายใจยิ่งนัก ประหนึ่งว่าตนเองได้ทำสิ่งใดผิดไปจริง ๆ
ทว่า เขาก็เป็นเพียงเด็กคนหนึ่งมิใช่หรือ ไฉนน้องชายลูกพี่ลูกน้องกินได้ แต่เขาถึงกินไม่ได้
เขาวิ่งไปถามท่านแม่ของตน ท่านแม่มีสีหน้าโศกเศร้าพลางโอบกอดเขาไว้ นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่
เขาเห็นท่านแม่หันหลังให้เขา แอบปาดน้ำตาเงียบ ๆ