กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 189 ผิวหน้าต้องหนาปานใดกัน
ในชั่วพริบตาที่จื่อหลิงเห็นองค์หญิงใหญ่ฝูอัน นางก็ตกใจกลัวจนมุดไปหลบอยู่ด้านหลังราชบุตรเขยจ้าว
เมื่อเห็นราชบุตรเขยจ้าวที่ยามปกติมีภาพลักษณ์สูงส่งสง่างามต่อหน้านาง กลับไม่กล้าแสดงความกำเริบเสิบสานแม้แต่น้อยต่อหน้าองค์หญิงใหญ่ฝูอัน ทั้งยังเอ่ยแทนตัวว่ากระหม่อมและทำความเคารพอย่างซื่อตรง
นางถึงได้ตระหนักรู้อย่างกระจ่างแจ้งว่า ความแตกต่างระหว่างตนเองกับองค์หญิงนั้นห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว
นางรีบคุกเข่าลงข้างกายราชบุตรเขยจ้าวอย่างลนลาน ทำความเคารพอย่างตัวสั่นงันงก “ตัวข้า… ตัวข้าจื่อหลิง คารวะ… คารวะองค์หญิงเพคะ”
ราชบุตรเขยจ้าวเห็นจื่อหลิงหวาดกลัวถึงเพียงนี้ จึงเงยหน้ามององค์หญิงใหญ่ฝูอัน “องค์หญิงอย่าได้รังแกกันเกินไปนัก มีสิ่งใดไม่พอใจก็มาลงที่ข้า” พูดจบก็หันกลับไปโอบกอดจื่อหลิงไว้ในอ้อมอก จ้องมององค์หญิงใหญ่ฝูอันด้วยสายตาโกรธเคือง