ตอนที่ 178 ตู้อวิ๋นถิงเยือนจวนอ๋อง

ตอนที่ 178 ตู้อวิ๋นถิงเยือนจวนอ๋อง

มีคนหัวไวบางคนพลันเกิดความคิดปราดเปรื่อง หากข้าจ่ายอีแปะ 30 อีแปะ ซื้อหนังสือพิมพ์ 30 ฉบับ เช่นนั้นมิใช่ว่าจะซื้อขนมลดราคาเหลือเก้าส่วนได้ทุกวันตลอดทั้งเดือนเลยหรือ

มีคนไปถามเถ้าแก่ เถ้าแก่จึงกล่าวว่า “ย่อมมิได้ ระยะเวลาสิทธิ์ของคูปองนี้มีเพียงเจ็ดวัน พ้นเจ็ดวันไปแล้วจะถือเป็นโมฆะ”

กล่าวพลางชี้ไปยังตัวอักษรแถวเล็กใต้ที่อยู่ ระยะเวลาสิทธิ์ภายในเจ็ดวันนับแต่วันนี้ หนึ่งคนต่อวันจำกัดการใช้คูปองนี้เพียงหนึ่งครั้ง สิทธิ์ตีความขั้นสุดท้ายเป็นของร้านเรา

คำว่าสิทธิ์ตีความขั้นสุดท้ายเป็นของร้านเรานี้ เถ้าแก่ไม่เข้าใจว่าหมายความว่าอย่างไร เหตุใดจึงต้องเขียนประโยคนี้ จ้าวจวินจู๋ยังอธิบายให้เขาฟังอยู่นานสองนาน

เพื่อป้องกันปัญหาอันไม่จำเป็น การพูดจาตกลงไว้ล่วงหน้าจึงเป็นการกระทำที่ชาญฉลาดที่สุด

เจ็ดวัน เจ็ดวันก็ยังดี