กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 156 ย้ายไปข้างบ้าน ไท่เฟยเพียงอยากใช้ชีวิตหลังเกษียณ
เซียวเช่อเติบโตมาจนปานนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคนเรียกเขาว่าพี่ชาย
ซ้ำยังเป็นแม่หนูตัวน้อยเนื้อแน่นนุ่มนิ่ม พูดจาเจือเสียงอ้อแอ้เช่นนี้ ชั่วพริบตาก็รู้สึกอารมณ์ดียิ่งนัก
องค์หญิงทั้งสองในวังล้วนเรียกเขาว่าเสด็จพี่สาม อย่างไรเสียก็ขาดความสนิทสนมไปหลายส่วน
เขาปลดจี้หยกหนึ่งก้อนลงมาจากเอวยื่นให้อันอัน “นี่ของรับขวัญที่พี่ชายให้เจ้า เอาไปเล่นเถิด”
อันอันไม่รู้ว่าควรรับไว้หรือไม่ จึงมองไปทางแม่ของตน
จ้าวจวินจู๋พยักหน้าให้นางพลางกล่าว “ในเมื่อเป็นพี่ชายให้เจ้า เจ้าก็รับไว้เถิด”
อันอันจึงยอมรับไว้ แล้วเอ่ยขอบคุณเซียวเช่อเสียงหวานอีกคำรบหนึ่ง “ขอบคุณพี่ชาย!”