กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 112 ประจันหน้า
ยามนั้นมีคุณชายวัยเยาว์ผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น “ทูตท่านนี้ ที่แท้แคว้นของพวกเจ้าไม่มีเนื้อกินหรอกรึ ช่างน่าเวทนานัก เหตุใดไม่บอกแต่แรกเล่า ในวังเสวยไม่ได้ แต่ที่บ้านข้ามีอยู่ถมไป
ต้าหวงกับต้าเฮยบ้านข้าไม่ต้องไว้ทุกข์ให้อดีตจักรพรรดิ พวกมันต้องกินทุกวัน
พ่อบ้านซื้อมามากพอ พรุ่งนี้เช้าข้าจะไปรับเจ้าที่กรมพิธีการมาบ้านพวกเรา
ข้าจะปรึกษากับต้าหวงและต้าเฮยแบ่งให้เจ้าบ้าง พวกมันต้องยินยอมเป็นแน่”
ด้านล่างส่งเสียงหัวเราะครืน บางคนขำจนกุมท้อง บางคนขำจนตบโต๊ะ
ผู้เป็นพ่อที่อยู่ข้าง ๆ ชี้นิ้วใส่เขา อึกอักพูดไม่ออกอยู่นาน จะตีก็มิใช่ ไม่ตีก็มิเชิง
ผู้ที่คุ้นเคยกับบ้านพวกเขาย่อมรู้ดีว่า ต้าเฮยและต้าหวงคือสุนัขสองตัวที่บ้านเขาเลี้ยงไว้