เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 110 ใจคิดของฉีอ๋องแห่งหนานฉู่
หลายปีมานี้แม้ฮองเฮาชิ่งคังจะพำนักอยู่นอกวัง ทว่าไปมาได้อย่างอิสระ ด้วยเพราะติดขัดที่สถานะ จึงแทบไม่ได้กลับบ้านไปพบหน้าบิดามารดาและสหายในตระกูลเช่นกัน
ทุกคราล้วนเป็นมารดาของนางที่ขึ้นเขามาเยี่ยมนาง
ไทเฮาเซี่ยเองก็มิต่างกัน มีเพียงยามงานเลี้ยงในวังของทุกปีเท่านั้น ถึงจะได้มองเห็นมารดาอยู่แต่ไกล แม้ท่านพ่อจะเข้าวังอยู่บ่อยครั้ง ทว่ากลับมิได้พบหน้า แม้นานทีปีหนจะได้พบ อีกฝ่ายยังต้องทำความเคารพต่อนาง
นับตั้งแต่วันที่ก้าวเข้าสู่ประตูวัง นางก็มิเคยได้กลับไปยังจวนเซี่ยอีกเลย
“ข้าต้องเร่งรัดทางกรมโยธา ให้รีบบูรณะซ่อมแซมจวนฉินอ๋องให้เสร็จโดยเร็ว ข้าจะได้รีบย้ายออกจากวังไปใช้ชีวิตอยู่นอกวัง ถึงเวลานั้น ก็จะไม่มีผู้ใดมาคอยบงการข้า และไม่มีธรรมเนียมเหล่านั้นมาคอยผูกมัด อยากไปที่ใดก็ไปได้ทั้งนั้น”