กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 311 เส้นทางคืนถิ่น·หุบเขาเขี้ยวหมาป่า
หลินจือเซี่ยจ้องจอภาพขนาดใหญ่ด้วยความประหม่าแทบตาย
ในตอนนั้นเอง บนจอภาพขนาดใหญ่บริเวณทิศทางของหุบเขาเขี้ยวหมาป่า ค่อย ๆ ปรากฏจุดสีเขียวเบียดเสียดรวมตัวกัน
เธอกลั้นหายใจ ปลายนิ้วสั่นเล็กน้อยอยู่บนหน้าจอ
พื้นที่ที่กดลงไปขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ระบบกรองข้อมูลโดยอัตโนมัติ กลุ่มจุดแสงถูกแบ่งออกเป็นสองชั้น วงในสุดมีจุดแสงเจ็ดจุดแทบจะซ้อนทับกัน ส่วนวงนอกมีจุดแสงสิบกว่าจุดเรียงตัวเป็นรูปพัดดันเข้าหาด้านใน…
“เจอแล้ว” เฮ่อเหนียนเป็นคนแรกที่กรีดร้องออกมา
หลินจือเซี่ยพยักหน้า “แค่ยังไม่รู้ว่าคนในวงในกับวงนอก…เป็นใคร”
ซ่งเป่าจูขยับเข้าไปดูใกล้ ๆ แวบหนึ่ง “จะเป็นใครก็ช่าง รอไปถึงที่นั่นก็รู้เองไม่ใช่หรือไง”
ฉีจิ่งเฟิงขมวดคิ้ว “ดูจากจำนวนจุดสีเขียวด้านนอกแล้ว ตรงกับจำนวนคนในทีมของจ้านชิงมาก”
หลินจือเซี่ยไม่พูดอะไร เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกดค้างบนจุดสีเขียวเหล่านั้นที่คิดว่าน่าจะเป็นตัวแทนของเผิงจ้านชิง ระบบส่งเสียง “ติ๊ด” เบา ๆ เส้นประสีแดงเส้นหนึ่งเริ่มต้นจากสถานีพิทักษ์ป่า เลื้อยคดเคี้ยวผ่านเส้นชั้นความสูง ก่อนจะหยุดลงตรงตำแหน่งของกลุ่มจุดแสงในที่สุด