ตอนที่ 309 เรื่องรำลึกความหลังยังมีเวลา เรื่องสำคัญต้องมาก่อน

ตอนที่ 309 เรื่องรำลึกความหลังยังมีเวลา เรื่องสำคัญต้องมาก่อน

สองวันหลังเกิดเหตุ ฉีจาวรุ่ยกับซ่งเป่าจูพาเด็กทั้งสามคนกลับเขตทหารตะวันออกเฉียงเหนือ

รถจี๊ปขับมาถึงเรือนตะวันออกของเขตทหาร

หลินจือเซี่ยซบหน้าอยู่ตรงซอกไหล่ของซ่งเป่าจู เสียงอู้อี้และติดสำเนียงขึ้นจมูก แต่ยังฝืนกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลแม้แต่หยดเดียว ซ่งเป่าจูโอบเธอไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างลูบหลังเธอเบา ๆ พลางพูดถ้อยคำที่มีเพียงพวกเธอสองคนเท่านั้นที่เข้าใจ

“ร้องไห้ทำไม เธอลืมแล้วหรือว่าเราเป็นใคร?” ซ่งเป่าจูลดเสียงต่ำ ลมหายใจปัดผ่านข้างหูของหลินจือเซี่ย “เราสองคนคือผู้ถูกเลือกจากสวรรค์ ส่วนเขาก็คือพระเอกที่เธอเลือก ในฐานะพระเอก เขาจะมาตายกลางทางได้ยังไง? ถ้านักเขียนฆ่าพระเอกจริง ๆ! คนอ่านคงไม่ส่งใบมีดไปให้นักเขียนหรอกหรือ?”