กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 304 จดหมายขอบคุณฉบับนั้นกลายเป็นด้ายแดงของทั้งสองคน
ในคฤหาสน์ไม่มีทั้งกลางวันและกลางคืน ทว่ากลับยังรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าได้
เผิงจ้านชิงล็อกทวนเรียบร้อยแล้วหันกลับไป ก็เห็นหลินจือเซี่ยเดินไปทางบ้านไม้แล้ว เขาเร่งฝีเท้าสองก้าวตามไป ก่อนจะจับมือเธออย่างเป็นธรรมชาติ กลางฝ่ามือแห้งผ่าวและอบอุ่น มีหนังด้านบาง ๆ จากการจับทวนมาตลอดหลายปี
“สามี ฉันมาแล้ว นายแบกฉันหน่อย”
“ได้ ภรรยาท่าน” เผิงจ้านชิงไม่เคยทำให้คนอื่นหมดสนุก
ทั้งสองเดินเข้าไปในบ้านไม้ทีละคน ห้องของพวกเขาอยู่ชั้นสอง