กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 296 คนกลุ่มหนึ่งมุ่งหน้าไปสำนักความมั่นคงสาธารณะอย่างเอิกเกริก
หลินจือเซี่ยอุ้มปิ่งปิ่งเข้าไปในห้องนั้น พอประตูปิดลง เธอก็ล้วงถุงหอมเล็ก ๆ ที่พกติดตัวออกมาจากกระเป๋า ข้างในบรรจุสมุนไพรสงบจิตที่ปรุงตามตำรับโบราณ โดยลดความเข้มข้นลงมาก ใช้รักษาอาการ “วีรชนสตรีฉุกเฉินของเด็กเปรต” โดยเฉพาะ
เธอยื่นถุงหอมไปจ่อใต้ปลายจมูกลูกสาว อีกมือหนึ่งลูบใบหน้าเล็ก ๆ ที่เปียกชื้นและเย็นเฉียบของปิ่งปิ่ง “ปิ่งปิ่ง แม่อยู่นี่ สูดกลิ่นนี่หน่อย ช่วยสงบจิต”
“อืม ๆ!” ปิ่งปิ่งสูดกลิ่นเข้าไปอย่างว่าง่ายสองครั้ง กลิ่นหอมจาง ๆ ของพืชสมุนไพรไหลเข้าสู่โพรงจมูก เด็กน้อยก็หาวยาวออกมาทันที เปลือกตาเริ่มหนักอึ้ง
“แม่ หอม——มาก——เลย…”