เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 233 ผู้ชายน่ะ พอแต่งงานแล้ว นอกจากงานที่หน่วย กลับถึงบ้านก็ยังต้องยุ่งทั้งคืน
หลังออกจากแผนกผู้ป่วยใน หลินจือเซี่ยเดินผ่านระเบียงทางเดินที่เชื่อมอาคารผู้ป่วยนอกกับแผนกผู้ป่วยใน จนมาถึงห้องยาจีน ยังไม่ทันเดินเข้าใกล้ก็ได้กลิ่นหญ้าสมุนไพรเข้มข้นลอยมา ความขมแฝงความหวาน และในความหวานยังเจือรสเผ็ดร้อน หลินจือเซี่ยสูดกลิ่นเข้าไปหนึ่งครั้ง ในหัวก็ผุดภาพอาหารพะโล้สารพัดชนิดขึ้นมาโดยอัตโนมัติ
หน้าต่างห้องยาเปิดอยู่ครึ่งบาน ด้านในเป็นนักปรุงยาอาวุโสอายุราวห้าสิบปี สวมแว่นสายตายาวที่เลนส์หนาราวกับก้นขวดสุรา กำลังใช้ตาชั่งยาชั่งสมุนไพร หลินจือเซี่ยล้วงใบรายการที่เขียนเตรียมไว้แล้วออกจากกระเป๋า ยื่นเข้าไปผ่านหน้าต่างพลางพูดว่า “ช่างฮั่ว รบกวนจัดยาตามใบสั่งนี้ให้ฉันหกชุด”