กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 194 เธอ——คือ——ผู้——สม——รู้——ร่วม——คิด
รถแล่นวนรอบรปปงหงิมารอบหนึ่ง ในที่สุดหลินจือเซี่ยก็ชะลอความเร็วลง ผนังกระจกของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเนเซอิส่องประกายเย็นเยียบใต้แสงไฟถนน ราวกับสัตว์ยักษ์เงียบงันที่หมอบอยู่ตรงนั้น โดยในท้องของมันบรรจุสิ่งของที่ไม่ควรเป็นของมันเอาไว้
เธอไม่ได้จอดรถ เพียงลดความเร็วลงแล้วสแกนอย่างง่าย ๆ รอบหนึ่ง
รถยังคงแล่นต่อไป ก่อนเลี้ยวเข้าไปในถนนเงียบสงบอีกสายหนึ่ง ระยะห่างระหว่างไฟถนนกว้างขึ้น แสงสว่างสลับสว่างสลัว