กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 192 ลองเล่ามาสิ
ซ่งเป่าจูหันกลับมา ดวงตาคู่นั้นที่มักอ่อนโยนและเปี่ยมรอยยิ้มฉายแววขบขันขึ้นมา ยัยหนูนี่ก่อเรื่องใหญ่ได้อีกแล้ว ดูสิ ดีใจจนออกนอกหน้าเชียว
ฉีจาวรุ่ยขมวดคิ้วเดินตามเผิงจ้านชิงมา เมื่อทั้งสองเดินเคียงกัน เขาก็ลดเสียงถามว่า “เมื่อกี้เธอเข้าไปทำอะไรข้างใน?”
เผิงจ้านชิงส่งยิ้มบาง ๆ ให้เขา “ลองเดาดูสิ”
ขมับของฉีจาวรุ่ยเต้นตุบ ๆ สัญชาตญาณบอกเขาว่าอย่าถามต่อ ไม่อย่างนั้นคืนนี้อาจนอนไม่หลับ
ทั้งสี่คนเดินผ่านป่าซากุระไปอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะเรียกรถแท็กซี่คันหนึ่ง ซ่งเป่าจูบอกที่อยู่เป็นภาษาญี่ปุ่นว่า “มหาวิทยาลัยจิงตง วิทยาเขตฮงโงะ” คนขับขานรับ รถจึงแล่นไปรวมกับกระแสจราจรยามบ่าย