ตอนที่ 153 จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าการไม่ต้องไปทำงานช่างน่าเบื่อ

ตอนที่ 153 จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าการไม่ต้องไปทำงานช่างน่าเบื่อ

ระหว่างพักรักษาตัวในโรงพยาบาล ภาพลักษณ์ของหลินจือเซี่ยดูอ่อนแอป่วยกระเสาะกระแสะมาตลอด อย่างไรเสียสมองกระทบกระเทือนระดับสี่ก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น แม้เธอจะหายดีแล้ว แต่ก็ต้องแสร้งทำให้เหมือนคนป่วย ไม่อย่างนั้นเธอคงกลายเป็นปาฏิหาริย์ทางการแพทย์

สามวันต่อมา หลินจือเซี่ยนอนต่อไม่ไหวจริง ๆ จึงยื่นขอออกจากโรงพยาบาลกับเผิงจ้านชิง

ในห้องผู้ป่วย

หลินจือเซี่ยประนมมือขอร้อง “สามี ฉันนอนต่อไม่ไหวจริง ๆ แล้ว ให้ฉันกลับบ้านไปพักฟื้นเถอะ! ทุกวันไม่พี่สะใภ้จางก็พี่สะใภ้หลี่ พี่สะใภ้เฉียน ทุกวันมีคนมาคุยเล่นในห้องผู้ป่วยกับฉันจนรำคาญจะแย่แล้ว ฉันอยากกลับบ้านปิดประตูไม่รับแขก”

เผิงจ้านชิงกอดอก สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เพียงกวาดตามองหน้าผากเกลี้ยงเกลาของเธอรอบหนึ่ง ฝีมือแต่งหน้าของภรรยาสาวช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ รอยบวมที่ดูเหมือนกำลังยุบลงนั้นสมจริงมาก เขาเข้าใจความต้องการของเธอที่อยากออกจากโรงพยาบาล