ตอนที่ 144 ริมฝีปากเล็ก ๆ เบะลง ดวงตาแดงขึ้นในชั่วพริบตา

ตอนที่ 144 ริมฝีปากเล็ก ๆ เบะลง ดวงตาแดงขึ้นในชั่วพริบตา

“คุณย่าคนนั้นกับ ‘หญิงตั้งครรภ์’ คงยังปั่นจักรยานอยู่บนถนนแน่ ๆ พวกนั้นไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าสาวน้อยอย่างพวกเราสี่คนจะหนีรอดออกมาจากเงื้อมมือผู้ชายตัวโตหกคนได้” หลินจือเซี่ยล้วงปืนพกออกจากกระเป๋ายื่นให้ฉีซือซือ “ยิงปืนเป็นไหม?”

ฉีซือซือรับมา ถอดแม็กกาซีนออกอย่างชำนาญเพื่อดูจำนวนกระสุน จากนั้นก็ดันกลับเข้าไปพร้อมเสียง “คลิก” “คณะศิลปะทหารต้องฝึกเป็นประจำ ทั้งฝึกร่างกายและฝึกยิงเป้า”

“จริงเหรอ?” ดวงตาของหลินจือเซี่ยเป็นประกาย “ฉันยังไม่เคยฝึกยิงเป้าเลย!”

รถจี๊ปนอกจากลมจะรั่วเข้ามาแล้ว ก็ไม่มีปัญหาอื่นเลย หลินจือเซี่ยกำชับ “เดี๋ยวถ้าเจอกันจริง ๆ อย่าลังเล ยิงได้เลย”

“เข้าใจแล้ว” ฉีซือซือกำปืนแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว