กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 137 ฉันคือนางเอกผู้ยิ่งใหญ่ มีโชคชะตาหนุนนำ ถ้าไม่รนหาที่ตายก็อายุยืนร้อยปี
เช้าตรู่วันหยุดสุดสัปดาห์ แสงอาทิตย์ส่องสว่างไปทั่ว นาฬิกาชีวภาพนี่ตรงยิ่งกว่านาฬิกาปลุกเสียอีก พอถึงเวลาก็ดึงหลินจือเซี่ยออกจากความฝันได้ตรงเวลา เธอยื่นมือไปคลำข้างกายอย่างสะลึมสะลือ ปรากฏว่าผ้าห่มยังอุ่นอยู่ แต่คนหายไปแล้ว
ข้างหมอนมีกระดาษแผ่นหนึ่งกดทับอยู่ “มีภารกิจด่วน กำหนดกลับยังไม่แน่นอน อาหารเช้าอยู่ในหม้อ”
หลินจือเซี่ยหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา ก่อนจะเบ้ปาก
เอาเถอะ นี่คือชีวิตประจำวันของภรรยาทหาร สามีเป็นของประเทศชาติ ส่วนตัวคนก็แค่ยืมมาใช้ พอใช้ไปได้ไม่กี่วันก็ต้องส่งคืน เธอจะพูดอะไรได้อีกล่ะ คงไม่ถึงกับต้องแย่งคนกับองค์กรหรอกมั้ง