กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 134 เธอสมกับเป็นนางเอกผู้ยิ่งใหญ่จริง ๆ แก้วิกฤตได้ง่ายดาย
ทางเดินทั้งต่ำและมืดสลัว คนทั้งสองก้มตัวค่อย ๆ ขยับเข้าไปด้านใน จนพบกับทหารจากกองร้อยทหารช่าง
“ผู้บังคับกรมเผิง เหลือเวลาไม่มากแล้ว” ทหารคนนั้นมองนาฬิกา “ไม่ถึง 10 นาที”
“อพยพคนทั้งหมดในหอประชุมออกไปแล้ว”
คำสั่งทหารหนักแน่นดุจขุนเขา ทหารคนนั้นไม่พูดพร่ำทำเพลง หิ้วเครื่องมือแล้วค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกไปทั้งน้ำตาคลอ
ใต้พื้นตรงใจกลางเวที อุปกรณ์สีดำชิ้นนั้นฝังอยู่กับเสาค้ำอย่างเงียบงัน ตัวเลขสีแดงยังคงกระโดดนับถอยหลังอย่างไม่รู้จักตาย
00:10:12
เผิงจ้านชิงกลืนน้ำลายลงคอ
หลินจือเซี่ยย่อตัวลงจ้องตัวเลขชุดนั้น สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ตอนหันไปมองเผิงจ้านชิง แววตาของเธอเต็มไปด้วยความแน่วแน่เด็ดเดี่ยว
“สามี ถอยไปหนึ่งก้าว อย่าแตะตัวฉัน”