กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 131 ในหอประชุมใหญ่เขตทหารสว่างไสวด้วยแสงไฟ
หลินเป่าฉินกัดฟันอดทน เธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ ทั้งอยากจากไปและไม่อยากจากไป
ให้ตายสิ…
แม่ลูกสามคนนั่งเรียงกันอยู่ตรงโคนกำแพง พักผ่อนไปพลาง อาบแดดไปพลาง ก่อนเผิงจ้านชิงไปทำงาน เขาเอ่ยทักทั้งสามคนแล้วก็ออกไป
ทันทีที่ประตูชุมชนปิดลง หลินจือเซี่ยก้าวพรวดไปยืนตรงหน้าทั้งสามคน ริมฝีปากมีรอยยิ้ม แต่แววตากลับเย็นเยียบ
“ฉันไม่สนหรอกว่าครั้งนี้พวกเธอมาที่เขตทหารด้วยแผนอะไร” เสียงของเธอไม่ดังนัก แต่ทุกคำชัดเจน “อยากมายืนยันความเป็นญาติงั้นเหรอ? เลิกคิดได้เลย หลายปีที่พ่อฉันจากไป พวกเธอทำกับฉันยังไง? เพิ่งมีชีวิตดี ๆ ได้ไม่กี่วัน ความจำคงไม่แย่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง”