กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 120 ไหน ๆ ก็ถูกจับได้แล้ว เขารักฉันขนาดนั้น ต้องช่วยกลบเกลื่อนให้ฉันแน่
หลังออกจากบ้านตระกูลเผิง สองสามีภรรยาไม่ได้รีบร้อนตามไป กลับเลี้ยวไปยังห้องทำงานของเผิงจ้านชิงอย่างรู้ใจกัน ราวกับนัดหมายกันไว้แล้ว
วันนี้เป็นวันขึ้นปีใหม่วันแรก บ้านตระกูลฉีต้องมีผู้คนพลุกพล่านและหูตาหลายคู่แน่
ห้องทำงานไม่ใหญ่ มีโต๊ะทำงานเก่า ๆ หนึ่งตัว เก้าอี้ไม้เนื้อแข็งสองตัว โซฟาไม้หนึ่งตัว ตู้เอกสารเหล็กหนึ่งใบ และมีแผนที่ทหารแขวนอยู่บนผนัง
ทันทีที่เผิงจ้านชิงเข้าประตู เขาก็ล็อกประตูจากด้านใน แล้วกดโทรศัพท์สีดำบนโต๊ะ หูโทรศัพท์ส่งเสียงสัญญาณโอนสายสั้น ๆ ติดต่อกัน ครู่หนึ่ง เสียงสุขุมก็ดังขึ้น “ฮัลโหล นี่บ้านตระกูลฉี ใครพูด”
“คุณอารอง ผมเอง เผิงจ้านชิง” เขาพูดด้วยเสียงต่ำและรวดเร็ว “สถานการณ์ฉุกเฉิน ขอให้คุณอากับคุณปู่มาที่ห้องทำงานของผมด่วนที่สุด ยิ่งเร็วยิ่งดี”
ฉีอ้ายกั๋วไม่ได้ถามต่อ เขาวางสายอย่างเด็ดขาด
สิบห้านาทีต่อมา