เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 95 เรามาทำเรื่องที่ยังทำไม่เสร็จจากครั้งที่แล้วต่อกัน
หลินจือเซี่ยอาศัยช่วงที่เผิงจ้านชิงกำลังอาบน้ำ ยัดพุทราจีน ลูกเกด และผลไม้เชื่อมที่เตรียมไว้ลงในถุงผ้าใบหนึ่ง จากนั้นก็ขึ้นจักรยานออกจากบ้าน ลมกลางคืนในฤดูหนาวพัดลอดเข้ามาตามคอเสื้อจนแก้มของเธอชาไปหมด แต่บนถนนที่ว่างเปล่า ผู้คนก็น้อย รถก็น้อย เธอถึงกับขี่จักรยานคานสูงราวกับกำลังขับรถเก๋ง สองขาถีบเร็วจี๋ โซ่จักรยานส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง ขณะที่เสาไฟริมทางทยอยถอยหลังไปทีละต้น
เมื่อไปถึงบ้านโจวเสี่ยวหลิง อีกฝ่ายกำลังจะล้างหน้าล้างตาพอดี โจวเสี่ยวหลิงเปิดประตูออกมาเห็นเธอพันผ้าพันคอ ปลายจมูกแดงก่ำเพราะความหนาว ก็ทั้งตกใจทั้งหัวเราะ “รีบเข้ามาเร็ว เข้ามาเร็ว! ดูสิ หนาวจนตัวแข็งหมดแล้ว”
“บอกไว้แล้วไงว่าวันนี้จะเอามาส่งให้” หลินจือเซี่ยวางถุงผ้าลงบนโต๊ะ “มีทั้งพุทราจีน ลูกเกด แล้วก็ผลไม้เชื่อม ฉันใส่มาให้ครบแล้ว”