ตอนที่ 80 เจ้าสองคนนี้เป็นพวกค้ามนุษย์

ตอนที่ 80 เจ้าสองคนนี้เป็นพวกค้ามนุษย์

หลินจือเซี่ยสวมเสื้อคลุมทหาร พันผ้าพันคอสีแดงรอบคอ และสวมรองเท้าบุนวมออกจากบ้าน

สหกรณ์บริการไม่มีแผ่นฟิล์มพลาสติกจริง ๆ พนักงานขายได้ยินเธอบอกว่าจะซื้อของสิ่งนี้ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง “เธอจะเอาไปคลุมของเหรอ? ถ้าอย่างนั้นต้องเข้าเมือง ร้านจำหน่ายสินค้าเกษตรอาจจะมี”

หลินจือเซี่ยกล่าวขอบคุณแล้ววิ่งไปขึ้นรถเมล์

บนรถมีคนไม่มาก เธอพิงหน้าต่าง มองต้นป็อปลาร์ที่เหลือแต่กิ่งเรียงรายอยู่นอกหน้าต่างเคลื่อนถอยหลัง ราวกับเสาไฟฟ้านับไม่ถ้วนที่ปักอยู่บนพื้นดิน หรือไม่ก็คล้ายฝ่ามือที่ถูกความหนาวเยือกแข็ง ชูขึ้นไปทางท้องฟ้าสีเทาหม่น

น่าเบื่อ

ขณะที่เธอกำลังจะหลับตางีบสักครู่ ก็มีคนสามคนขึ้นมาทางประตูรถ เป็นผู้หญิงคนหนึ่งอุ้มเด็กเอาไว้ และมีชายวัยกลางคนเดินตามหลังมา

เดิมทีหลินจือเซี่ยเพียงกวาดตามองไปอย่างไม่ได้ใส่ใจ แต่สายตาของเธอกลับถูกเด็กในอ้อมแขนของผู้หญิงคนนั้นดึงดูด