ตอนที่ 65 เงินที่ฉันใช้คือเงินที่พ่อเผิงจ้านชิงให้แม่เธอนะ! แบบนี้ก็ใช้ไม่ได้หรือ?

ตอนที่ 65 เงินที่ฉันใช้คือเงินที่พ่อเผิงจ้านชิงให้แม่เธอนะ! แบบนี้ก็ใช้ไม่ได้หรือ?

ตอนเย็นวันสุดสัปดาห์ เผิงหรานหรานสะพายกระเป๋าผ้าใบสีเขียวทหารไว้บนหลัง ก่อนจะถีบประตูรั้วลานบ้านตระกูลเผิงเปิดออกในทีเดียว

“แม่! ฉันกลับมาแล้ว!”

ลานบ้านว่างเปล่า ไม่มีใครขานตอบ เธอขมวดคิ้ว โยนกระเป๋าขึ้นพาดไหล่ แล้วก้าวฉับ ๆ เข้าไปในบ้าน

จากนั้นเธอก็ชะงักงัน

ในห้องรับแขกมีคนเพิ่มขึ้นมาคนหนึ่ง

หญิงสาวคนหนึ่งที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายตัวที่แม่ของเธอใช้เป็นประจำ มือประคองถ้วยชา พลิกตำราเล่มหนึ่งอย่างไม่รีบร้อน หญิงสาวสวมเสื้อบุผ้าฝ้ายบางสีฟ้าอ่อน มัดผมเป็นหางม้าต่ำ คิ้วตางดงามอย่างยิ่ง ทั่วทั้งร่างแผ่ความสงบนิ่งที่บอกไม่ถูกออกมา ราวกับว่าบ้านหลังนี้เป็นของเธอ