กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 60 โทรศัพท์ในห้องรับแขกชั้นล่างดังขึ้น
หลินจือเซี่ยถูกเขาจูบจนมึนงงไปหมด สมองขาวโพลนราวกับกลายเป็นก้อนแป้งเปียก มือของเธอโอบรอบลำคอเขา ปลายนิ้วสอดเข้าไปในเส้นผมสั้น ๆ ของเขา แม้จะทิ่มมือ แต่กลับให้ความรู้สึกมั่นคงอย่างบอกไม่ถูก
“เผิงจ้านชิง…” เธออดเรียกชื่อเขาไม่ได้ เสียงอ่อนหวานจนแทบไม่เหมือนเสียงของตัวเอง
เผิงจ้านชิงแนบหน้าผากกับเธอ ปลายจมูกคลอเคลียกับปลายจมูกของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวรดลงบนใบหน้าของเธอทั้งหมด เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนพูดด้วยเสียงแหบพร่า “ถ้าจะให้หยุดตอนนี้ก็ยังทัน ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้จะยังออกจากประตูได้หรือเปล่า คงพูดยากแล้ว”
หลินจือเซี่ยชะงักไปเล็กน้อย