กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 57 ฉันอุตส่าห์แสดงเต็มที่ เธอยังไม่ชมสักคำ
จากชั้นบนมีเสียงเปิดประตูแล้วปิดดังแว่วลงมา
ในห้องรับแขก หลินจือเซี่ยกับเผิงจ้านชิงสบตากัน ริมฝีปากของทั้งคู่โค้งขึ้นแทบจะพร้อมกัน
“ออกไปเดินเล่นกันไหม” เผิงจ้านชิงถามเสียงเบา
“มีไฟถนนไหม” หลินจือเซี่ยกะพริบตา
“มี แต่สามทุ่มจะดับไฟ”
หลินจือเซี่ยมองนาฬิกาแขวนบนผนัง ตอนนี้เพิ่งเลยหนึ่งทุ่มมาเล็กน้อย “งั้นก็ได้ ออกไปเดินเล่นกัน”
เธอเป็นฝ่ายจับมือเขาแล้วพากันเดินออกไป
“เซี่ยเซี่ย จับมือกันไม่ได้” เผิงจ้านชิงปล่อยมือภรรยาสาวอย่างเสียดาย
หลินจือเซี่ยนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือยุคหกสิบ จึงพยักหน้า “งั้นเราเดินเคียงข้างกัน”