กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 54 พ่อคะ ทำงานเหนื่อยแล้ว
ประตูห้องครัวถูกผลักเปิดออก หลิวหงเยี่ยนถือจานผลไม้ที่หั่นเรียบร้อยแล้วเดินออกมา สีหน้าของเธอกลับมาเป็นปกติแล้ว แถมยังมีรอยยิ้มประดับอยู่ด้วย เธอเดินมาวางจานผลไม้ลงบนโต๊ะรับแขก ก่อนยิ้มให้หลินจือเซี่ยอย่างอ่อนโยน “สหายหลิน เมื่อกี้เป็นความผิดของฉันเอง อย่าเก็บไปคิดมากเลย ฉันเคยชินกับการอยู่ชนบท มือไม้หยาบ ๆ เลยเผลอไปโดนเธอเข้า สหายหลินใจกว้าง อย่าถือสาฉันเลย”
คำพูดนี้รอบคอบไร้ช่องโหว่ ทั้งขอโทษ ทั้งลดค่าตัวเอง ทั้งมอบทางลงให้ หากเป็นคนอื่นก็คงยอมลงตามทางที่เธอปูไว้จริง ๆ
แต่หลินจือเซี่ยเป็นใครกัน