กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 48 หน้าตาดูใจดี
รถแล่นกระแทกกระเทือนอยู่นานกว่าสองชั่วโมง ในที่สุดก็ขึ้นมาบนทางหลวงมณฑลได้ แม้จะเรียกว่าทางหลวงมณฑล แต่สภาพถนนกลับไม่ได้ดีกว่าถนนในหมู่บ้านสักเท่าไร
หลินจือเซี่ยหมุนกระจกหน้าต่างลงมาครึ่งหนึ่ง ลมพัดพากลิ่นคาวดินและหญ้าสดเข้ามา ในที่สุดก็ช่วยเจือจางความอับทึบภายในรถได้
เผิงจ้านชิงเงยหน้ามองท้องฟ้า
ตอนเช้าท้องฟ้ายังแจ่มใสอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับมีชั้นเมฆหนาทึบก่อตัวอยู่สุดขอบฟ้า กลายเป็นสีเทาหม่นไปทั้งผืน เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเหยียบคันเร่งเพิ่มขึ้นโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น
“ฝนกำลังจะตก” หลิ่วเจี้ยนกั๋วที่นั่งอยู่เบาะหลังก็กำลังมองท้องฟ้าเช่นกัน เขาอยู่ในกองทัพมาหลายปี จึงพอมีความสามารถในการดูสภาพอากาศอยู่บ้าง