เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 43 แม่แท้ ๆ ของฉันทำจากน้ำ
รถจี๊ปจอดสนิท ประตูรถเปิดออก ชายวัยกลางคนในเครื่องแบบทหารก้าวลงมา อายุราวห้าสิบต้น ๆ บนบ่าประดับยศสองแถบสามดาว เผิงจ้านชิงยืนตัวตรงทำความเคารพ “รองผู้บังคับการฝ่ายการเมืองจาง!”
รองผู้บังคับการฝ่ายการเมืองจางทำความเคารพตอบ สีหน้าของเขาไม่ถึงกับเคร่งขรึม แต่ก็ไม่อาจเรียกได้ว่าผ่อนคลาย เขาตบไหล่เผิงจ้านชิงเบา ๆ แล้วลดเสียงพูด “เสี่ยวเผิง ผู้อำนวยการเฮ่อจากฝ่ายการเมืองของเขตทหารมา อยากคุยกับนายเรื่องรายงานฉบับนั้น”
หัวใจของเผิงจ้านชิงกระตุกวูบ เขาไม่คิดเลยว่าคนจากเบื้องบนจะมาถึงเร็วขนาดนี้
เวลานี้ประตูรถเก๋งสีดำที่ตามหลังรถจี๊ปมาก็เปิดออกเช่นกัน ชายวัยห้าสิบกว่าปีก้าวลงมา เขาสวมเครื่องแบบทหาร บนบ่าประดับดาวสีทองหนึ่งดวง เส้นผมของเขาขาวแซม ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยลึก แต่ดวงตาคู่นั้นกลับสว่างวาบและคมกริบ ราวกับสามารถมองทะลุจิตใจคนได้
ผู้อำนวยการเฮ่อ
รองผู้อำนวยการฝ่ายการเมืองของเขตทหารเสิ่นหยาง ยศพลตรี
เผิงจ้านชิงก้าวเร็ว ๆ เข้าไป ยืนตัวตรงทำความเคารพ “สวัสดี ผู้อำนวยการเฮ่อ!”