ตอนที่ 37 ทะเลาะกันเพราะชวนกินข้าว

ตอนที่ 37 ทะเลาะกันเพราะชวนกินข้าว

จุดปัญญาชนของหน่วยผลิตหลิ่วเหอ

ตั้งแต่สิบเอ็ดโมงเช้า จ้าวเสี่ยวหลานก็ช่วยปัญญาชนคนอื่น ๆ ทำความสะอาดแท่นเตาในห้องครัวใหญ่จนสะอาดเอี่ยม บนเขียงมีผักกาดขาว มะเขือยาว มันฝรั่ง และถั่วแขกแห้งที่แช่น้ำจนนิ่มแล้วหั่นวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ ส่วนหลินอ้ายเยวี่ยถึงกับนำมันหมูกระปุกเล็กที่เก็บไว้เป็นไม้ตายก้นหีบออกมา วางไว้ข้างแท่นเตา รอใช้ตอนผัดกับข้าว

“ปัญญาชนเสี่ยวหลินบอกว่าตอนเที่ยงจะเลี้ยงเนื้อพวกเรา นี่กี่โมงแล้ว ทำไมยังไม่กลับมาอีก?” เฉินจางพิงกรอบประตู ท้องส่งเสียงโครกครากขึ้นครั้งหนึ่ง ในมือกำตะเกียบคู่หนึ่งไว้ เคาะกระทบกันเป็นครั้งคราวจนเกิดเสียงใสกังวาน

“รออีกหน่อยเถอะ อาจมีเรื่องล่าช้าระหว่างทาง” จ้าวเสี่ยวหลานพูดเช่นนั้น แต่คิ้วกลับขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว เธอกับหลินอ้ายเยวี่ยผลัดกันวิ่งไปชะเง้อมองที่ประตูรั้ว ปลายถนนดินว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่นกสักตัว

ซุนเว่ยตงนั่งยอง ๆ อยู่หน้าห้องครัว ประคองแก้วเคลือบดื่มน้ำ ดื่มแล้วดื่มอีกจนท้องที่เต็มไปด้วยน้ำกระเพื่อม เขาลูบท้องแฟบ ๆ ของตนเองแล้วพูดด้วยสีหน้าขมขื่นว่า “ตอนเช้าพวกเราเพิ่งดื่มข้าวต้มไปชามเดียว ตอนนี้หิวจนท้องติดหลังแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเรากินอะไรรองท้องก่อนดีไหม?”