ตอนที่ 30 เสียงหัวใจเต้น ตึกตักตึกตัก แยกไม่ออกว่าเป็นของใคร

ตอนที่ 30 เสียงหัวใจเต้น ตึกตักตึกตัก แยกไม่ออกว่าเป็นของใคร

หลินจือเซี่ยคุยกับชีเป่าอย่างออกรส ส่วนมือของเธอก็ยิ่งไม่เกรงใจ

มือทั้งสองข้างราวกับปลาตัวเล็กลื่น ๆ สองตัว ว่ายไปว่ายมาอยู่ใต้เสื้อของเขา เดี๋ยวก็ลูบกล้ามหน้าท้อง เดี๋ยวก็บีบเอวด้านข้าง แล้วก็เปลี่ยนมาวาดวงกลมบนหน้าอกของเขา ทุกครั้งที่สัมผัสราวกับกำลังจุดไฟ เปลวไฟลามจากจุดสัมผัสไปทั่วทั้งร่าง เผาจนเผิงจ้านชิงปากคอแห้งผาก เลือดในกายพากันไหลไปยังสถานที่ที่ไม่ควรไป

เผิงจ้านชิงกัดฟันกรอด เส้นเลือดตรงขมับกระตุกสองสามครั้ง

นี่ไม่ใช่การปั่นจักรยาน แต่มันคือการรับโทษทรมาน

“อย่าขยับซี้ซั้ว” เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่า

“ฉันไม่ได้ขยับซี้ซั้วสักหน่อย แค่มือเย็น เลยขอทำให้อุ่นหน่อย” หลินจือเซี่ยพูดอย่างมีเหตุผลเต็มเปี่ยม แถมนิ้วยังบีบเนื้อนุ่มตรงเอวด้านข้างของเขาแรงขึ้นอีกครั้ง

เผิงจ้านชิงกำเบรกจักรยานแน่นในทันที