ตอนที่ 25 บางคนนะ มองภายนอกอ่อนแอบอบบาง ที่แท้ก็แกล้งทำทั้งนั้น

ตอนที่ 25 บางคนนะ มองภายนอกอ่อนแอบอบบาง ที่แท้ก็แกล้งทำทั้งนั้น

ปัญญาชนโหวอยากกินเนื้อจนทนไม่ไหว เขาถือชามข้าวเดินเข้ามาหา “เสี่ยวหลินจือเซี่ย เธอเก่งจริง ๆ ถึงกับขับรถแทรกเตอร์เป็นด้วย”

หลินจือเซี่ยหน้าแดงเล็กน้อย เธอกอดชามข้าวแล้วขยับหลบไปด้านข้างเล็กน้อย เสียงเบา “มะ...ไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้น...” พูดจบก็ ก้มศีรษะ เดินอ้อมเขาไปทีละก้าวเล็ก ๆ แล้วนั่งลงตรงกลางระหว่างจ้าวเสี่ยวหลานกับหลินอ้ายเยวี่ย

“ไม่รังเกียจที่ฉันจะมาร่วมวงด้วยใช่ไหม” เธอเอียงศีรษะ ยิ้มหวานจนตาหยี

“ไม่รังเกียจ” จ้าวเสี่ยวหลานขยับไปด้านข้าง เปิดที่ให้เธอ

หลินอ้ายเยวี่ยเงยหน้าขึ้น แล้วยิ้มให้เธอเล็กน้อย ปกติเธอเป็นคนพูดน้อย แต่รอยยิ้มครั้งนี้จริงใจมาก

หลินอ้ายเยวี่ยอายุ 20 ปี ลงชนบททำงานมาได้ปีกว่าแล้ว เธอถูกน้องสาวฝาแฝดเล่นงาน เพียงเพราะสิทธิ์เข้าทำงานประจำหนึ่งสิทธิ์

หลินจือเซี่ยคีบหมูตุ๋นซีอิ๊วใส่ชามของทั้งสองคนคนละชิ้น ดวงตาโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว “กินด้วยกัน”