กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 11 โอ๊ยแม่เจ้า! ตกใจหมดเลย
หลินจือเซี่ยมองแวบเดียวก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นพวกเดียวกับเธอ ภายนอกสวมบทเป็นดอกบัวขาว แต่ความจริงไม่ได้เป็นคนดีอะไร
แต่ทัศนคติในการใช้ชีวิตของเธอกับอีกฝ่ายแตกต่างกัน
เธอทำไปเพื่อปกป้องสิทธิของตัวเอง ส่วนอีกฝ่ายน่ะเหรอ หึ ๆ แค่ฟังจากคำพูดไม่กี่ประโยคที่พี่สาวเสี่ยวหลิงกับเธอได้ยินเมื่อครู่นี้ ก็รู้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนอกตัญญูที่เห็นแก่ตัวสุด ๆ
ตอนกู้เมิ่งเฉินเปิดประตู บนใบหน้าของเธอยังมีรอยยิ้มได้ใจอยู่เลย แต่พอเห็นชัด ๆ ว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูเป็นใคร รอยยิ้มนั้นก็เปลี่ยนเป็นการแสดงระดับสุดยอดในชั่วพริบตา
“พี่จ้านชิง!” น้ำเสียงของเธอหวานจนแทบจะยืดเป็นเส้น “พี่มาที่นี่ได้ยังไง มาหาฉันเหรอ?”
หลินจือเซี่ยยืนเท้าไม้ค้ำอยู่ข้าง ๆ พร้อมเบะปาก