กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 8 แก้ปัญหาส่วนตัว
เสียงฝีเท้าด้านนอกหายไปแล้ว ทั้งสองคนในห้องน้ำต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แต่หัวใจของหลินจือเซี่ยกลับยิ่งเต้นระทึกกว่าเดิม
มันเงียบเกินไป กลับดูไม่ปกติ ความเงียบแบบนี้มีอยู่สองอย่าง ไม่ใช่ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็เป็นความสงบก่อนพายุ
เสียงประกาศเปิดเพลงปฏิวัติ “ความสามัคคีคือพลัง” ท่วงทำนองฮึกเหิมจนแสบแก้วหู ช่างตัดกับบรรยากาศตึงเครียดจนแทบแข็งตัวในเวลานี้อย่างน่าขัน
จู่ ๆ เสียงเพลงก็หยุดลง แทนที่ด้วยเสียงกระแสไฟฟ้าแสบแก้วหู จากนั้นเสียงจริงจังจนแทบเย็นเยียบก็ดังขึ้นว่า “ขอให้ผู้โดยสารทุกคนโปรดทราบ ขอให้ผู้โดยสารทุกคนโปรดทราบ รถไฟขบวนนี้จะจอดชั่วคราวที่สถานีด้านหน้า ขอให้ผู้โดยสารทุกคนกลับไปนั่งประจำที่ ห้ามลงจากรถโดยเด็ดขาด ย้ำอีกครั้ง รถไฟขบวนนี้จะจอดชั่วคราวที่สถานีด้านหน้า...”
หัวใจของหลินจือเซี่ยจมดิ่งลงทันที จบเห่แล้ว