ตอนที่ 241 ฝั่งตรงข้าม

ตอนที่ 241 ฝั่งตรงข้าม

ทวีปทั้งผืนห้อยกลับหัวเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าอยู่เหนือศีรษะ เงามืดทะมึนอันใหญ่โตของมันบดบังทัศนวิสัยไปถึงสี่ในห้าส่วน แรงกดดันที่ฉากนี้มอบให้น่าตื่นตะลึงยิ่งนัก จนถึงขั้นที่แม้แต่ดันแคนก็ยังรู้สึกราวกับขาดใจในวินาทีนี้ และถึงกับอดไม่ได้ที่จะอยากเบือนหน้าหนี

ทว่าเขาพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกที่อยากจะหลบตานี้ไว้ กลับกันเขาบังคับตัวเองให้แหงนหน้าขึ้น เพื่อสังเกตเศษซากดวงดาวที่ห้อยกลับหัวนั้นอย่างละเอียดมากยิ่งขึ้น

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ไม่รู้ว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะกลับไปได้อย่างไร ทว่าด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงยิ่งต้องสังเกตทุกภูมิทัศน์ที่น่าสงสัย รวบรวมข้อมูลทุกอย่างที่อาจเป็นประโยชน์ให้ได้มากที่สุด

เศษซากวัตถุท้องฟ้าที่ห้อยกลับหัวนั้น... มีอยู่จริงหรือเปล่า หรือเป็นเพียงภาพลวงตาอันน่าสะพรึงกลัวกันแน่ มันคือซากศพที่หลงเหลือจากโลกใบใดใบหนึ่งที่แตกสลายไปแล้วอย่างนั้นหรือ หรือเป็นเพียงสิ่งที่สะท้อนผ่านความบิดเบี้ยวในมิติเวลาอันสับสนของมิติย่อยเท่านั้น