กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 239 วัตถุที่ร่วงหล่น
เรือดาราจรัสแสงค่อยๆ ลดความเร็วลง ท้ายที่สุดก็หยุดนิ่งอย่างระมัดระวังบนผืนผิวน้ำทะเลซึ่งห่างจาก 'หน้าผา' กึ่งโปร่งแสงที่ส่องแสงเรืองรองแห่งนั้นไปอีกหลายร้อยเมตร
ทว่าระยะห่างหลายร้อยเมตรนั้นกลับดูไร้ความหมายเมื่อเทียบกับขนาดอันมโหฬารของสิ่งนั้น ในแง่ของสายตา ลูนีย์ยังคงรู้สึกราวกับว่าเรือดาราจรัสแสงได้แล่นเข้าไปประชิด 'หน้าผา' แห่งนั้นแล้ว รูปทรงเรขาคณิตอันยิ่งใหญ่ตระการตาราวกับภูเขาสูงตระหง่านเบื้องหน้าแทบจะพุ่งเข้าใส่ด้วยแรงกดดันอันมหาศาล หากเป็นเพียงคนธรรมดายืนอยู่ตรงนี้... เกรงว่าคงจะรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกไปนานแล้ว
"...ช่างน่าตื่นตาตื่นใจจริงๆ" หุ่นเชิดเวทไขลานอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นและเอ่ยชม "แถมยังงดงามมากอีกด้วย"
สิ่งนั้นช่างดูยิ่งใหญ่และงดงามจริงๆ หากมองข้ามความแปลกประหลาดของมันไป มันอาจถูกมองว่าเป็นปรากฏการณ์อันตระการตาที่สามารถจุดประกายแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของศิลปินชั้นยอด หรือทำให้กวีสักคนแต่งบทกวีได้นับไม่ถ้วนเพื่อสรรเสริญฉากอันน่าอัศจรรย์นี้