เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 219 เหล่าลูกเรือหน้าใหม่
ดันแคนกลับมายังห้องโดยสารพร้อมกับเหยื่อที่ล่ามาได้อย่างอุดมสมบูรณ์
เสียงดังทึบหนักหน่วงดังขึ้น ปลาตัวใหญ่ที่มีขนาดเกือบเท่าความสูงของผู้ใหญ่คนหนึ่งถูกเขาโยนลงบนพื้น นอกจากนี้ยังมีปลาหน้าตาอัปลักษณ์ตัวเล็กกว่าอีกสองสามตัวถูกโยนดังตุบตับลงข้างๆ ปลาตัวใหญ่
"วันนี้ปลาดิ้นแรงมาก โชคดีที่พละกำลังของฉันเหนือกว่าอยู่ดี" ดันแคนกล่าวด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจและร่าเริงพลางยกมือขึ้นเช็ดหน้าผาก ความจริงเขาไม่มีเหงื่อออกเลยสักนิด ทว่าในฐานะนักตกปลาที่แบกปลาตัวใหญ่กลับมาอวด การเช็ดหน้าผากในเวลานี้ถือเป็นการให้เกียรติเหยื่อขั้นพื้นฐานที่สุด "มาดูกันสิ นี่ถือเป็นของขึ้นชื่อจากส่วนลึกของมหาสมุทรไร้ขอบเขตเชียวนะ ถึงจะดูน่าเกลียดไปหน่อย แต่ความจริงรสชาติค่อนข้าง... ทำไมพวกเธอถึงทำหน้าแบบนั้นกันล่ะ"
ในที่สุดสายตาของดันแคนก็ละจากเหยื่อของตน เขาเงยหน้าขึ้นและพบว่าเชอร์ลีย์ มอร์ริส และอาโก่วกำลังหลบอยู่ไกลๆ ในห้องโดยสาร นอกเหนือจากสีหน้าของอาโก่วที่ค่อนข้างยากจะคาดเดาแล้ว สีหน้าของมอร์ริสและเชอร์ลีย์ดูไม่ค่อยปกติอย่างเห็นได้ชัด