เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 163 การสนทนาอันเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ
พิราบโครงกระดูกที่ถูกโอบล้อมด้วยเปลวไฟวิญญาณบินวนเหนือลานดาดฟ้าเรือสองรอบ สินค้าจากนครรัฐพรีแลนด์ปรากฏขึ้นท่ามกลางเปลวไฟ อลิซจ้องมองสิ่งแรกที่ปรากฏตรงหน้าด้วยสายตาเลื่อนลอยเล็กน้อย ผ่านไปครู่ใหญ่เธอจึงเงยหน้าขึ้นมองกัปตัน
พูดตามตรง ชั่วขณะนั้นดันแคนแทบจะคิดว่าตุ๊กตาตัวนี้กำลังจะร้องไห้แล้ววิ่งหนีไป นี่คือปฏิกิริยาที่เขามองว่ามีความเป็นไปได้มากที่สุดจากหลายรูปแบบของอลิซ ทว่าผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าเขาและตุ๊กตาจอมทึ่มตัวนี้ได้แต่จ้องตากันปริบๆ อยู่นาน ในที่สุดอีกฝ่ายก็พยักหน้าหงึกหงักแล้วเอ่ยออกมา "ขอบคุณนะคะ!"
ดันแคน "..."
"คุณซื้อผมทรงใหม่มาให้ฉันจริงๆ ด้วย!" วินาทีต่อมา ใบหน้าของอลิซก็เบิกบานด้วยความยินดี ราวกับว่าได้รับของขวัญที่ถูกใจที่สุด "ฉันนึกว่าคราวก่อนคุณแค่พูดเล่นเสียอีก! คุณต้นเรือหัวแพะเคยบอกไว้ว่าวิกผมสำหรับตุ๊กตาเป็นของที่แพงมากเลยนะ..."
ดันแคน "..."