เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 158 เรือนตุ๊กตากุหลาบ
พูดตามตรง ของที่กองอยู่ในตรอกเล็กๆ นั้นมีไม่เยอะนัก ทว่าดันแคนมีเพียงตัวคนเดียว ต่อให้ซื้อจักรยานเตรียมไว้ล่วงหน้าเพื่อใช้บรรทุกของ แต่ของที่เขาสามารถขนกลับมาได้ในรวดเดียวก็มีจำกัด ปฏิกิริยาของอ้ายอีในตอนนี้จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ง่ายมาก...
เจ้านี่กำลังต่อรองราคา มันหวังจะได้เฟรนช์ฟรายส์เพิ่มอีกสักหน่อย
มองในมุมหนึ่ง นกตัวนี้ช่างอ่านง่ายเสียเหลือเกิน
"แกรู้ไหมว่านี่คืออะไร" ดันแคนจับปีศาจนกพิราบตัวนั้น ยื่นหน้ามันเข้าไปใกล้ตะกร้ามันฝรั่ง "สิ่งนี้เรียกว่ามันฝรั่ง"
อ้ายอีกะพริบตาเล็กจิ๋วราวกับเมล็ดถั่วเขียว จ้องมองของในตะกร้าอยู่นาน ในที่สุดมันก็ตอบสนอง มันรีบยืดคอสุดแรงพลางร้อง "น่ากินจัง! น่ากินจัง!"
"รู้ก็ดีแล้ว ตั้งใจทำงานล่ะ ทั้งตะกร้านี้เตรียมไว้ให้แกทั้งนั้น กลับไปทอดเป็นเฟรนช์ฟรายส์ได้เยอะพอให้แกกินจนพุงแตกตายได้หลายสิบตลบเชียวล่ะ" ดันแคนหัวเราะหึๆ ก่อนจะโยนปีศาจนกพิราบออกไปอย่างไม่ใส่ใจ "ส่งของพวกนี้กลับไปที่เรือไร้มาตุภูมิ วางไว้บนดาดฟ้าเรือก็พอ 'ฉัน' จะรอรับอยู่ที่นั่น"