ตอนที่ 153 มิติเวลาปิดตาย

ตอนที่ 153 มิติเวลาปิดตาย

ท่ามกลางความมืดมิด รูปสลักศักดิ์สิทธิ์ของเทพีแห่งพายุโกโมนาที่ใช้ผ้าบางคลุมหน้ายังคงตั้งตระหง่านอย่างเงียบงันอยู่ใจกลางวิหารศักดิ์สิทธิ์ใต้ดิน ทอดสายตามองลงมายังโลกมนุษย์

แน่นอนว่าหากแบ่งแยกตามหลักคำสอนอย่างเคร่งครัด 'เทพี' ในวิหารศักดิ์สิทธิ์ใต้ดินคืออีกด้านหนึ่งของโกโมนา ซึ่งสมควรถูกเรียกว่า 'ดรุณีแห่งทะเลสงัด' มากกว่า

ดันแคนจ้องมองรูปสลักหินอันเย็นเยียบเขม็ง และเขามั่นใจว่าเมื่อครู่นี้ตนเองได้ยินเสียงหนึ่งอย่างแน่นอน เป็นเสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับเสียงพึมพำในความฝันซึ่งดังมาจากรูปสลักหินนั้น

ทว่าเชอร์ลีย์และอาโก่วที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ จนถึงตอนนี้ เห็นได้ชัดว่ามีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่ได้ยินเสียงนี้

"คุณดันแคน?" ในเวลานี้เชอร์ลีย์ก็สังเกตเห็นท่าทางแปลกประหลาดของดันแคนเช่นกัน เธอเบิกตากว้างด้วยความประหม่าเล็กน้อยและเบียดตัวเข้าหาอาโก่วโดยไม่รู้ตัว "คุณพบอะไรอย่างนั้นเหรอคะ?"