กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 138 เรือดาราจรัสแสง
โลกใบนี้มีเรือไร้มาตุภูมิแค่ลำเดียวก็แย่พอแล้วไม่ใช่หรือ...
ภายในห้องพยากรณ์ที่สว่างไสวด้วยแสงเทียนสลัว ลูเครเซียนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้พนักพิงสูงที่ปูด้วยเบาะกำมะหยี่ เธอจ้องมองลูกแก้วคริสตัลบนโต๊ะ แต่ในใจกลับนึกถึงเรื่องราวเมื่อนานมาแล้วอย่างไม่ทราบสาเหตุ บ่ายวันนั้นเมื่อหนึ่งศตวรรษก่อน...
ร่างที่เริ่มเลือนรางในความทรงจำของเธอยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ หันหลังให้แสงอาทิตย์ที่กำลังค่อยๆ ลับขอบฟ้า ร่างกายสูงใหญ่ราวกับกลายเป็นเปลวเพลิงที่ไหวติงและว่างเปล่าท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง เอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและอัดอั้นอย่างที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนว่า
"โลกของเราเป็นเพียงกองเถ้าคุที่กำลังจะมอดดับ..."