กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 111 คำสั่งสอนของผู้ยิ่งใหญ่
บนรถบัสในช่วงชั่วโมงเร่งด่วนนั้นเนืองแน่นไปด้วยผู้คน แม้แต่ท้ายขบวนรถก็แทบจะหาที่ว่างไม่ได้ เชอร์ลีย์ที่มีรูปร่างเล็กถูกเบียดอยู่ท่ามกลางฝูงชน เธอหดคอและไม่กล้าขยับตัว ดูเหมือนสัตว์ตัวเล็กๆ ที่น่าสงสาร
หากดันแคนไม่ได้เห็นกับตาว่าเธอเหวี่ยงหมาฟาดสาวกลัทธินอกรีตจนล้มกลิ้งไปทั้งห้อง เขาก็คงเชื่อจริงๆ ว่าเด็กสาวคนนี้ 'ไร้พิษสง'
เขาค่อยๆ เบียดเข้าไปข้างกายเชอร์ลีย์ ร่างกายสูงใหญ่ของผู้ใหญ่ช่วยสร้างมุมหลวมๆ ให้เด็กสาวได้บ้าง และยังเหลือช่องว่างให้ทั้งสองคนคุยกันได้ ดันแคนสังเกตเห็นอย่างเฉียบแหลมว่าร่างกายของเชอร์ลีย์สั่นเล็กน้อย เธอตื่นเต้นมาก หรืออาจจะตื่นเต้นจนถึงขั้นหวาดกลัว
"เธอจะกลัวอะไร" เขามองเชอร์ลีย์แวบหนึ่ง "ฉันไม่จับเธอกินสดๆ หรอกน่า"
เชอร์ลีย์ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ "ท่าน... ท่านยังจะกินแบบสุกอีกเหรอคะ"
ดันแคน "..."