เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 102 ดาวข่มหัวแพะ
อลิซยอมรับความจริงที่ว่าหีบของเธอถูกดัดแปลงเป็นชิ้นส่วนของเรือไร้มาตุภูมิไปแล้วอย่างหน้าชื่นตาบาน จากนั้นก็โยนเรื่องของราชินีเหมันต์เรย์ โนราทิ้งไว้เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว ความใจกว้างของเธอทำเอาดันแคนตามไม่ทัน
และตามที่คุณหนูตุ๊กตาพูดเอง เหตุผลที่เธอปลงได้ขนาดนี้ เป็นเพราะทั้งหมดนี้ถือเป็น 'เรื่องนอกกาย' สำหรับเธอ
"ยังไงตอนนี้ฉันก็อาศัยอยู่บนเรือลำนี้ และไม่คิดจะจากไปไหนในอนาคต หีบกลายเป็นส่วนหนึ่งของเรือไร้มาตุภูมิก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เรื่องของราชินีเหมันต์ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ ฉันไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ" อลิซนั่งลงบนฝาหีบไม้ของตัวเองอีกครั้ง บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเบิกบาน "ฉันไม่รู้ว่าตัวเองคือเธอหรือเปล่า และไม่รู้ด้วยว่าเธอเคยเป็นคนยังไง ยังไงซะนี่ก็เป็นเรื่องเมื่อครึ่งศตวรรษก่อน... ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอดีตไปเถอะ"
"เธอสบายใจได้ก็ดีแล้ว" ดันแคนเพียงแค่มองดวงตาสีม่วงอ่อนของอลิซอย่างเงียบๆ เนิ่นนาน เขาก็พยักหน้าเบาๆ