เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 98 อลิซไม่รู้อะไรเลย
ลองจินตนาการถึงภาพนี้ดูสิ คุณอยู่บนเรือผีสิงที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ผลักบานประตูไม้ที่อยู่ลึกสุดของระเบียงทางเดินออก ตะเกียงน้ำมันสลัวแกว่งไกวไปมาเบาๆ ท่ามกลางแสงไฟที่วูบวาบ ตุ๊กตาไร้หัวในชุดกระโปรงยาวทรงโกธิกนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ในมือของตุ๊กตาประคองศีรษะของตัวเองเอาไว้ ศีรษะนั้นหันมาทางคุณ และค่อยๆ เผยรอยยิ้มแข็งทื่อออกมา...
ดันแคนรู้สึกว่าหากไม่ใช่เพราะตัวเองอยู่บนเรือลำนี้มาหลายวันแล้ว ทั้งยังคุ้นเคยกับอลิซเป็นอย่างดี ป่านนี้เขาคงพุ่งตัวไปข้างหน้าพร้อมชักปืนออกมากระหน่ำยิงไปแล้ว
แต่อลิซกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าเมื่อครู่นี้ตัวเองทำให้บรรยากาศดูน่าขนลุกขนาดไหน เธอเชื่อฟังอย่างมากด้วยการกดศีรษะกลับลงไปบนคอเสียงดังป๊อก การตอบสนองกลับมาฉับไวอีกครั้ง เธอฉีกยิ้มกว้างทักทายดันแคน "สวัสดีตอนค่ำค่ะกัปตัน! คุณมาหาฉันเหรอคะ?"