เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 57 อลิซผู้ขี้ขลาด
คำพูดของกัปตันราวกับสายลมหนาวยามค่ำคืนพัดผ่านบันไดที่ทวีความมืดสลัวลงเรื่อยๆ อลิซลูบแขนตัวเองตามสัญชาตญาณและขยับเข้าไปเดินตามหลังดันแคนใกล้ขึ้นอีก และเมื่อยิ่งเดินลงไปลึกเท่าไรในที่สุดเธอก็เข้าใจความหมายของสิ่งที่กัปตันพูดว่า 'แสงไฟเป็นสีดำ'
ห้องโดยสารชั้นล่างมีแสงสว่างอยู่จริงๆ อย่างน้อยเมื่อดูจากโครงสร้างและการจัดวาง ห้องที่เธอเห็นก็มีเสาค้ำยันเหมือนกับชั้นบน บนเสาค้ำยันมีตะเกียงน้ำมันที่ไม่มีวันดับแขวนอยู่ พวกมันกำลังลุกไหม้ ทว่าเปลวไฟที่ลุกโชนกลับทำให้บริเวณรอบตะเกียงมืดสลัวยิ่งกว่าบริเวณที่อยู่ไกลออกไปเสียอีก
ใช่แล้ว ยิ่งอยู่ใกล้ตะเกียงน้ำมันมากเท่าไรแสงสว่างก็ยิ่งมืดลง ตัวตะเกียงเองแทบจะถูกปกคลุมไปด้วยเงามืดจนมองเห็นเพียงโครงร่างเลือนราง ทว่าในจุดที่อยู่ห่างออกไปแสงสว่างกลับค่อยๆ เพิ่มขึ้น มุมที่ลึกที่สุดของห้องโดยสารกลับมีความสว่างใกล้เคียงกับชั้นบน